Był jednym z milionów rosyjskich Żydów największego skupiska Żydów na świecie, uwięzionych w Rosji przez lata. W 1905 roku, gdy ostatni z carów, szukając kozła ofiarnego po przegranej wojnie z Japonią, urządził krwawą masakrę Żydów, zdążył uciec wraz z ojcem, pozostawiając w Rosji matkę i braci. Jak się później dowiedział, matka zaginęła bez śladu, bracia zaś przeżyli po to tylko, by po latach umrzeć w męczarniach w komorach gazowych Treblinki i Oświęcimia. On sam zaczepił się w Nowym Jorku do pracy w przemyśle tekstylnym, skończył studia wieczorowe, znalazł pracę w przemyśle naftowym, ożenił się, a kiedy żona umarła wiosną tego roku, postanowił wypełnić odwieczne posłanie swej rasy i na starość wrócić do świętej ziemi. Słyszałem tę historię sto razy, w stu wariacjach. Była okropnie wzruszająca i patetyczna, tyle że nic a nic w nią nie wierzyłem. Zmieniałem się z Jackstrawem co dwadzieścia minut i w ten sposób mijały nam długie nocne godziny.

(Reklama: )